dinsdag 27 juni 2017

Ja, ik loop (hard)

Grappige van het opnieuw opstarten van een slapend blog is dat er dan ook weer nieuwe dingen geïntroduceerd moeten worden. Nieuwste ding in mijn leven is dat ik sinds 1 april (en dat is geen grap) mezelf heb geschaard onder de kudde 'hardlopers'. Compleet met echte hardloopschoenen en een sporthorloge. Ondertussen heb ik al ruim 150 kilometer versleten.

En het begon allemaal met een grapje in de sportschool. We zouden wel even meedoen met de Urban trail, een hardloopwedstrijd met een parcours van ruim 10 km door allerlei gebouwen in de stad. Na amper drie weken trainen was ik de enige die nog in staat, en bereid, was om door te gaan. De rest van de aanvankelijke enthousiastelingen was uitgeschakeld of bij gebrek aan motivering uitgestapt. Teruggeworpen op mezelf hervond ik mijn verstand en besloot dat hardlopen écht iets voor mij is en dat ik het hartstikke leuk vind maar.....dat de Urban Trail dit jaar nog iets te hoog gegrepen is. Die gaat dus op de lijst voor volgend jaar.

Dit jaar heb ik wel de royal ten gelopen, mijn eerste loopevenement en ik bleek het buiten verwachting lollig te vinden! En dus heb ik nu een lijstje met loopjes die ik wil doen dit jaar cq waar ik me al voor heb ingeschreven. Nu nog maximaal 7 km parcoursjes. Volgend jaar mag ik naar de 10 km van mezelf.

En wat lollig is, op kantoor blijkt een hele zwerm collega's, onafhankelijk van elkaar, ook allemaal hard te lopen. De maandagochtendpraatjes bij de koffieautomaat hebben ineens een heel sportief karakter gekregen.