dinsdag 27 juni 2017

Ja, ik loop (hard)

Grappige van het opnieuw opstarten van een slapend blog is dat er dan ook weer nieuwe dingen geïntroduceerd moeten worden. Nieuwste ding in mijn leven is dat ik sinds 1 april (en dat is geen grap) mezelf heb geschaard onder de kudde 'hardlopers'. Compleet met echte hardloopschoenen en een sporthorloge. Ondertussen heb ik al ruim 150 kilometer versleten.

En het begon allemaal met een grapje in de sportschool. We zouden wel even meedoen met de Urban trail, een hardloopwedstrijd met een parcours van ruim 10 km door allerlei gebouwen in de stad. Na amper drie weken trainen was ik de enige die nog in staat, en bereid, was om door te gaan. De rest van de aanvankelijke enthousiastelingen was uitgeschakeld of bij gebrek aan motivering uitgestapt. Teruggeworpen op mezelf hervond ik mijn verstand en besloot dat hardlopen écht iets voor mij is en dat ik het hartstikke leuk vind maar.....dat de Urban Trail dit jaar nog iets te hoog gegrepen is. Die gaat dus op de lijst voor volgend jaar.

Dit jaar heb ik wel de royal ten gelopen, mijn eerste loopevenement en ik bleek het buiten verwachting lollig te vinden! En dus heb ik nu een lijstje met loopjes die ik wil doen dit jaar cq waar ik me al voor heb ingeschreven. Nu nog maximaal 7 km parcoursjes. Volgend jaar mag ik naar de 10 km van mezelf.

En wat lollig is, op kantoor blijkt een hele zwerm collega's, onafhankelijk van elkaar, ook allemaal hard te lopen. De maandagochtendpraatjes bij de koffieautomaat hebben ineens een heel sportief karakter gekregen.

zondag 25 juni 2017

Quote van het moment


Maar dat wist je vast al.


Facebook juweeltje

In mijn reanimatieblogje had ik het al even over facebook. Mooi medium, maar soms te vluchtig. Vooral als er een juweeltje van een reactie komt op een bericht.

Dat juweeltje kwam onlangs van mijn nicht Mariëlle. Filosofische bescheiden geest, maar oh wat kan ze soms mooi uit de hoek komen. Jammer om dat te laten verdrinken in het sociale mediageweld.

Ik berichtte over domme duif die door de open balkondeur naar binnen was gewandeld om zich vervolgens in de woonkamer te pletter te vliegen tegen het raam. Zoals te doen gebruikelijk bij fb geen woord over de "lichte" paniek die ik zelf ondervond tijdens mijn vruchteloze pogingen de duif te redden van de ondergang cq mijn woonkamer te redden van een aanval "duif".


Geweldig toch, om te kunnen bedenken dat het de wil van de duif was om onder een blauw handdoekje te eindigen...

Zo'n reactie verdient gewoon een extra plekje op het wereldwijde net

zaterdag 24 juni 2017

Pure vleierij


Ik ben een sucker voor vleierij, geef mij een compliment en ik ga me ernaar gedragen, zo eenvoudig is het. En als ik er drie keer binnen twee weken op wordt aangesproken dat mijn blogjes worden gemist, terwijl verdorie het laatste blog al meer dan een jaar geleden is en ik eerder nooit werd aangesproken op het voorgenomen stilzwijgend laten verdwijnen van dit stukje www...tsja, dan gaat er iets pruttelen. Tel daarbij op dat ik al meer dan een jaar onbewust een plekje zoek voor mijn belachelijke fascinatie (waarover straks meer) en je hebt de reden van deze reanimatiepoging.

Feestboek is ook voor mij de plek waar ik even snel mijn "wtf" momentjes deel, maar ik merk dat dat steeds minder wordt. Ik post heel gericht in een paar groepen en zo nu en dan meer algemeen. Maar zoals met alles in het leven; je krijgt wat je geeft...dus weinig enthousiasme voor het gepruttel van anderen genereert automagisch weinig enthousiasme voor mijn gepruttel. Niet erg; maar soms voelt het ondanks alles toch wat zielig zo'n fb berichtje met slechts drie likes ofzo. Of nog erger; alleen enthousiaste reacties van mensen die je niet kent, maar die dan bevriend blijken te zijn met de persoon die je in je bericht hebt getagd!
Mede daarom op dit blog nog altijd niet de mogelijkheid om te reageren, hoera!

Ok, waar we naar toe gaan, geen idee maar nu even over op mijn fascinatie...

Het IKEA krukje!

Ik heb 'm ook 











en al een aantal jaar valt me op dat iedereen 'm heeft. Hij is te zien in tv programma's, op funda (vooral vééél op funda) maar ook Riviera Maison heeft het IKEA krukje, kijk maar....

Je denkt dat het een Riviera Maison krukje is, maar eigenlijk is het gewoon een IKEA krukje (althans, voor mij dan). Soms verdenk ik het IKEA krukje er wel eens van dat het stiekem de wereld over wil nemen. Ga er maar eens op letten, het is overal!

En gewillig als ik ben, ga ik graag met het IKEA krukje mee.