zondag 15 november 2015

Laat de angst niet regeren.

Net als de rest van de wereld ben ik sinds vrijdagavond van slag. Waar gaan we heen, waar leidt dit toe en wanneer houdt het op. In hemelsnaam, ik ben van na WO II en ik wil dat graag zo houden!

Het is mooi om te zien hoe mensen op sociale media hun betrokkenheid aantonen met mooie teksten en op de gebeurtenissen in Parijs aangepaste profielfoto's. En tegelijkertijd...in de verschillende brandhaarden in het midden Oosten is wat we nu in Parijs zo overweldigend afgrijselijk vinden bijna dagelijkse kost. Ergens voel ik me schuldig dat Parijs me meer doet dan aanslagen elders in de wereld, maar Parijs komt zo dicht bij! Niets menselijk is mij vreemd, dat blijkt maar weer.

Ik wil dit niet, ik wil geen angst, ik wil gewoon lief en fijn iedereen kunnen vertrouwen. Ik wil geen haat en ik weiger te geloven dat mensen vanuit een religie dit moeten doen. Zo is de wereld niet bedoeld. Ik geloof er dan ook heilig (!) in dat terrorisme niets met religie te maken heeft; terrorisme is haat en het symptoom van een zieke geest.

De tekst van Martin Luther King jr. die deze dagen over het net gaat geeft mijn gevoel aardig weer.