zondag 29 maart 2015

quote van het moment

Zojuist bevallen van mijn eerste waarneming,
ondank het gebruik van anti-perceptiemiddelen

Wat ik even kwijt wil

Goed, ik rook nu dus al ruim drie maanden niet meer en dat ik damp wordt door veel mensen erg goed ontvangen. Mijn vriendinnen vinden het over het algemeen geen probleem als ik bij hun binnen in huis dam (zolang ik maar niet de hele tijd aan dat ding zit te lurken) en ik hou het beschaafd en zet dus niet hun hele huiskamer onder de dampwolken.Ik heb dan ook duidelijk setjes die ik alleen thuis gebruik en setjes die geschikt zijn voor buiten de deur en zo hou ik iedereen blij en tevreden.

Ik kom er nu ook achter dat wat ze zeggen echt klopt, mijn geur- en smaakvermogen veranderen (en ik heb geen zwarte neusgaten meer, waar ik voorheen dacht dat die zwarte derrie uit mijn neus gewoon een vorm van regulier snot was kan ik nu niet anders dan toegeven dat zoiets dus gewoon aangekoekte teer en andersoortige rotzooi was.)

Maar dat is niet waarom ik de noodzaak voelde een blogberichtje te maken, de jubelberichten over de voordelen van het dampen zijn ondertussen wel duidelijk. Ik loop nu alleen aan tegen de nadelen van deze gezondere wijze van voldoen aan mijn nicotinebehoefte (want een nicotinejunk blijf ik natuurlijk gewoon).

Ik mis het excuus om me even terug te trekken uit gezelschap

Ik zag een tijdje geleden op de televisie een spotje, waarbij de roker steeds het, altijd gezellige, gezelschap moet verlaten om in een koud nat en verlaten hoekje zijn sigaretje te roken. Nou, dat is dus het enige wat ik mis aan het roken. Ik ga er absoluut niet weer voor roken, daarvoor ben ik veel te blij dat ik een damper ben geworden. Maar als ik even wegloop om 'te dampen' weet dan dat ik gewoon even behoefte heb aan mijn moment in uitsluitend mijn eigen gezelschap.