vrijdag 29 maart 2013

The Passion

Van witte donderdag en goede vrijdag ken ik de betekenis, maar ze zijn me niet eigen. Pasen is voor mij een lekker lang weekend met een extra eitje bij het ontbijt. En toch, ondanks mijn geringe binding met het specifieke paasverhaal ben ik van mening dat dit een ervaring is die je, als je de mogelijkheid krijgt, niet moet laten schieten. Dus op het moment dat ik las dat de uitvoering van The Passion dit jaar in Den Haag zou zijn  wist ik; hier wil ik bij zijn. Niet om het kruis te dragen of in de processie te lopen, maar gewoon fijn in het publiek bij het podium.  Ik verwachtte een gevoel van warmte (duh, lastig met een avondtemperatuur van min 2 graden Celsius)  en saamhorigheid (yes!) Dus afgesproken met een paar vriendinnetjes. Na het werk eerst samen een hapje eten in de stad
en daarna richting hofvijver. We waren mooi op tijd, om half acht al een perfect plekje gevonden vlak bij het podium.
Doordat we langzaam maar zeker in een steeds grotere massa kwamen te staan viel het in het begin met de kou ook wel mee. Maar helaas, nog voor het spektakel goed en wel begon moest ik al voor de eerste keer naar het toilet, hoera fijn hoor optrekkende kou en een zwakke blaas :-(. Wonder boven wonder vond ik, na een lastige slalom tussen diverse obstakels en een toilet waar ik niet over uit zal wijden, mijn vriendinnetjes in de mensenmassa weer terug. Mooi op tijd terug op mijn plek en fijn verder wachten tot het spektakel zou beginnen....
En een spektakel was het en wat was het gaaf! Er heerste de verwachte sfeer van saamhorigheid en door de kou stond bijna iedereen gezellig een beetje te wiebelen om warm te blijven.
We stonden vlak bij de grote trommel van Cesar Zuiderwijk en het laatste ronde podium. Met goed uitzicht op een groot scherm was het volop genieten. Anita Meijer als Maria vond ik een perfecte keuze. Ze zong haar nummers met zo veel gevoel dat ik er kippenvel van kreeg. In het publiek waren de (eerder opgenomen) scènes van Jezus met zijn discipelen wat minder goed te volgen maar dat deed niets af aan het geheel. Het was al met al zeker de moeite waard om zo in het echt mee te maken. De sfeer was top, iedereen was vrolijk en vriendelijk en ik heb nergens een onvertogen woord horen vallen.

En weet je wat ik heb gedaan toen ik thuis was? (nadat ik de thermostaat een zet naar de 22 graden had gegeven)......Ik ben the Passion ook nog een keer via uitzending gemist gaan kijken :-)