woensdag 30 januari 2013

Gewend aan moderniteiten

Na anderhalve week in het spiksplinterhagelnieuwe kantoorgebouw begin ik aardig te wennen aan de status van flexplekwerkende ambtenaar. Ik begin er zelfs de voordelen van in te zien. Ik moet mezelf er alleen een beetje van weerhouden om niet standaard op een stiltewerkplek te gaan zitten. Zo nu en dan dwing ik mezelf dus om in de grote open ruimte te werken, maar dan bemoei ik me vervolgens weer met alles en iedereen waardoor ik dan weer moe word van mezelf (en anderen wellicht van mij...). Maar over het algemeen dartel ik vrolijk neuriĆ«nd heen en weer tussen koffieautomaat, printer, werkplek, persoonlijke locker en meter persoonlijk archief. Zo'n vijf keer per dag neem ik de lift naar de 36e etage om daar te genieten van het uitzicht en een sigaret. Mijn sigarettenconsumptie is drastisch verminderd nu ik niet langer gedachteloos de trap naar beneden kan nemen om in een rookhok te belanden.

Het enige wat nog steeds niet went is het uitzicht, en ik hoop dat het nog heel lang duurt voordat ik dit uitzicht als gewoon ga beschouwen.