zondag 4 september 2011

Kattenpootjes en lichte paniek

Niets zo schattig als kattenpootjes.

Het ziet er op de foto zo kalm en rustig uit, maar gisteren hadden Tabby en ik even paniek. Op het moment dat ik thuis kwam, beladen met boodschappen, vond mevrouw het tijd om het portiek te gaan verkennen. Vastberaden trippelde ze de trappen af naar beneden, roepen en lief doen maakte totaal geen indruk. Ik er dus maar achteraan, met het idee dat eenmaal beneden ze met zachte dwang wel weer naar boven zou gaan. Op het moment dat we bij de kelderboxen zijn raakte mevrouw echter in paniek. Ik vermoed dat de situatie leek op die van de politie inval die ze heeft meegemaakt en dat daar de paniek vandaan kwam. Uiteindelijk heb ik d'r kunnen pakken en naar boven gedragen (gelukkig bleef ze redelijk rustig toen ik d'r eenmaal vast had). Op het moment dat we weer binnen waren stond ik te trillen op m'n benen (wat als een van mijn buren thuis was gekomen en de buitendeur open was gegaan!). Tabby schoot onder de bank en was een paar uurtjes behoorlijk schichtig.

Gelukkig was alles aan het eind van de middag weer pais en vree tussen ons.