zaterdag 9 mei 2009

Dat was schrikken!

Als wij 's avonds net in bed liggen loopt er vaak iemand langs het huis zijn of haar hond(en) uit te laten. Kyra en Pip weten dat feilloos en zodra ze wat horen stormen ze dan ook al blaffend naar beneden. Zo ook afgelopen donderdagnacht. Alleen bleef het dit keer niet bij een blafconcert maar werden we opgeschrikt door een geluid dat deed vermoeden dat een van de hondjes een paar traptreden miste..We zaten allebei gelijk rechtop in bed en beneden aangekomen bleek dat Pip de brokkenpiloot was. Waarschijnlijk is ze in de haast gestruikeld en heeft ze in haar vlucht naar beneden de kist geraakt die in de hal staat. Resultaat was een heftig bloedend pootje en twee erg geschrokken baasjes. Gelukkig leek ze niet echt veel pijn te hebben en voor zover we konden zien zat alles er nog aan. Na het pootje zo goed en zo kwaad als het ging te hebben schoongemaakt heb ik er een gaasje en een verband omheen gedaan. Daarna de kleine brokkenpiloot naar boven getild (nog even de boel schoongemaakt, het leek wel een slagveld beneden! ). Kyra was behoorlijk aangeslagen en kwam de rest van de nacht steeds even kijken hoe het met Pippie was, wel heel lief maar ik snap niet waarom ze daarvoor mij steeds ook even wakker moest maken.
Bij het verwijderen van het verband vrijdagochtend leek het me toch wel verstandig even langs de dierenarts te gaan omdat het pootje toch nog een beetje bloedde. Dus werk gebeld dat ze het een dagje zonder mij moesten doen. 's Middags uiteindelijk van de dierenarts de opdracht gekregen om geen verband om d'r pootje te doen, tenzij het bloedt. Pippie moet zoveel mogelijk rust maar mag niet aan d'r poot likken. Daarnaast iedere dag een soda of biotex voetenbakje.
Op dit moment gaat het alweer een stuk beter met Pippie d'r pootje, maar ze geniet nog steeds met volle teugen van alle aandacht. Het liefst zit ze de hele dag naast me op de stoel en als ik niet aan tafel zit dan wil mevrouw graag bij me op schoot. Dan staat ze op de grond en kijkt ze me aan met zo'n blik van; ik mag wel op schoot hè, want ik ben zielig. Tsja...en dan smelt ik :-)