woensdag 30 juli 2008

Excuustruus!

Op 1 mei van dit jaar werd Pippie eindelijk loops. De dag van de arbeid, dus enige roodheid paste daar wel bij.
Bij d'r vorige baasje had Pippie altijd de prikpil gekregen dus het was nog maar afwachten wanneer alle hormonale rotzooi daarvan uit haar lijfje zou zijn verdwenen en de natuur weer gewoon z'n gang zou kunnen gaan, een klein jaar viel me dus nog wel mee. Hoewel ik groot voorstander ben van natuurlijke zaken heb ik wel direct de dierenarts gebeld voor een afspraak voor sterilisatie (eigenlijk is het castratie omdat ze alle voortplantingsorganen weghalen, maar sterilisatie vind ik toch wat vriendelijker klinken). Tussen de loopsheid en de uiteindelijke operatie ligt een bepaald aantal minimum (en maximum!) dagen, en de geplande operatiedatum was vandaag......

Al sinds het weekend had ik het idee dat Pippie iets doorhad (ja, als je honden hebt ga je ze op een gegeven moment bepaalde menselijke eigenschappen toedichten, daar kom je niet onderuit), ze week zo ongeveer niet van m'n zij en was superaanhankelijk. Ik had Pips al een paar keer geruststellend toegesproken en d'r verteld dat zo'n operatie niks voorstelde (zo nu en dan vroeg ik me wel af wie ik nou gerust liep te stellen, maar dat terzijde) en dat ze om 13.00 uur alweer thuis zou zijn waar ik d'r lekker zou verwennen.

Vanmorgen was het dan zo ver, om 08.45 uur stonden we bij de dierenarts voor de deur om d'r af te leveren voor de operatie. De dierenarts heet ons hartelijk welkom en vraagt of de hond gezond is. Ja, tuurlijk zeggen wij in koor. Ik word verzocht om Pippie op de behandeltafel te zetten waarna de dierenarts me vraagt om d'r even op de rug te leggen. Dat was de laatste dagen niet zo'n probleem, bij de minste of geringste kroelbeurt draait Pips zich op het moment op haar rug om met voor en achterpoten gestrekt als een volleerde sloerie te genieten van het gekroel op d'r buik...zo schattig.....

En zo gebeurde ook bij de dierenarts. Ik leg Pips voorzichtig op haar rug en de hond gaat al helemaal in de "kroel-me-dan" modus. Echter, in plaats van te kroelen knijpt de dierenarts even vakkundig in een van haar tepels, (ik had bijna de neiging om plaatsvervangend boos te worden om deze onbeschaamde handeling) en zegt: "Helaas, die mag niet onder het mes, ze is namelijk schijnzwanger." En inderdaad uit het mishandelde tepelte vloeit zomaar een druppeltje melk...

Geen wonder dat je zo aanhankelijk was schijnheilige excuustruus, je was helemaal niet bang voor de aanstaande operatie, je bent gewoon ordinair schijnzwanger!

Tsja, van de dierenarts nu maar weer antihormonale rotzooi meegekregen om de hormonale misstanden in het kleine lijfje weer op orde te krijgen en over twee weken mogen we het weer opnieuw proberen.

Als je heel diep in m'n hart kijkt vind ik het wel lief hoor, zo'n schijnzwangere kleine muts, ze vind ons lief, ze vind Kyra lief en d'r knuf?? Tsja, die vind ze het aller-allerliefste!

maandag 28 juli 2008

Zomaar een zakelijk telefoongesprek

Zo heel nu en dan heb ik tijdens en over mijn werk van die memorabele telefoongesprekken. Vandaag had ik er weer zo een die ik jullie niet wil onthouden...

* Goedemiddag, ministerie van BZK

- Ja, goedemiddag met meneer x van instelling y. Ik moet van jullie op de internetsite die melding topinkomens doen maar op welke site moet ik nou eigenlijk inloggen?

* U logt in op de site van het ministerie van binnenlandse zaken meneer. Heeft u www.minbzk.nl/topinkomens ingetikt ?

- Ja, dat heb ik gedaan maar dan krijg ik keuze uit een stuk of vier mogelijkheden waar ik op in kan loggen. Ik vind jullie maar knap onduidelijk hoor!

* Wow, een stuk of vier sites, dat vind ik knap. Om heel eerlijk te zijn meneer heb deze klacht nog niet eerder gehoord.

- grom

* Ik ga zelf even naar de site zodat ik met u mee kan kijken......Goed, ziet u aan de linkerkant van het scherm de optie "aanmelden gegevens"....

- Nee, ik zie aan de linkerkant helemaal niets. Ik zie alleen een rij met mogelijke sites waar ik op in kan loggen.

* Goed meneer, dan heeft u duidelijk een ander scherm dan ik. Heeft u op de adresbalk het adres van de site ingetikt?

- Ja, ik heb het adres van jullie site ingetikt en toen kreeg ik een hele rij met sites waar ik uit moest kiezen

* Hm...een hele rij met sites.....en weet u zeker dat u het adres bovenin het scherm op de adresbalk hebt ingetikt?

- Jaha, gewoon in dat schermpje van google.

* Google zegt u?

- Ja, zo doen we dat hier altijd


Pfff, geen wonder dat de beste man een hele trits met sites voor z'n kiezen kreeg! Tik voor de gein maar eens "topinkomens" in op om het even welke zoeksite dan ook. Ik heb al een hoop op- en aanmerkingen gehad over de procedure van de openbaarmakingscyclus maar deze was geheel nieuw voor me!

zondag 27 juli 2008

Het verhaal van het naambordje en de brievenbus

Er was eens een gewoon stel, in een gewoon huis met een gewone brievenbus.
Dat stel in dat gewone huis met die gewone brievenbus nam op een goede dag twee honden in huis.
Een van die honden vond post én de postbode een nogal ongewone en ongewenste verschijning. Omdat het stel met de honden in het gewone huis met de gewone brievenbus toch wel gesteld was op de postbode én op leesbare en intacte post besloot het stel met de honden in het gewone huis een buitenbrievenbus te kopen

Tot grote spijt van van het stel met de honden in het gewone huis met de buitenbrievenbus snapten niet alle postbezorgers dat er geen gewone brievenbus meer was. Dus plakte het stel met de honden in het gewone huis met de buitenbrievenbus een waarschuwing op de niet meer in gebruik zijnde gewone brievenbus waarop werd verwezen naar het gevaar achter de gewone brievenbus en de veiligheid van de groene buitenbrievenbus.
Een enkele postbezorger vond dit echter zo ongewoon voor het gewone huis dat krampachtig toch geprobeerd werd de post in de gewone brievenbus te proppen. Dit tot groot vermaak van de hond.

Het stel met de honden in het gewone huis met de buitenbrievenbus besloot daarop dat ze de postbezorgers maar wat meer moesten helpen. Het stel met de honden in het gewone huis met de buitenbrievenbus kocht daarom een heel ongewoon naambordje, en schroefde het op een zonnige dag op de voordeur, ter hoogte van de brievenbus
Het stel met de honden in het huis met het naambordje op brievenbushoogte en de buitenbrievenbus was tevreden.

En zo komt het dus dat wij een buitenbrievenbus hebben en een naambordje wat zo ongeveer aan de overkant van de straat nog leesbaar is :-)

dinsdag 22 juli 2008

Vrouwenlogica?

De maandagochtend is niet mijn meest favoriete moment van de week. Na twee dagen weekend, waarop ik tenminste op een normaal tijdstip mijn bed uit mag komen en lekker hele dagen mag doen waar ik zin in heb komt op maandagochtend dat wekkermonster ineens weer om de hoek kijken en word ik om 06.30 ruw uit mijn slaap gerukt. Het lukt me dan ook nooit om op maandagochtend (note to myself; op andere ochtenden lukt het je ook niet) gelijk met de wekker op te staan.

Deze maandagochtend was het helemaal dramatisch en liep het tegen 07.30 voordat ik de moed vond om op te staan. Het is verdikkeme eind juli maar buiten leek het wel herfst!! Niet goed voor m'n ochtendtempo en nog minder goed voor m'n humeur kan ik je vertellen. Tot overmaat van ramp was ik zondag vergeten om m'n werkkleren klaar te hangen waardoor ik maar in spijkerbroek en trui schoot. Beneden tas onder de tafel weggegrist, flesje water gevuld en naar de bus gerend (enige positieve; bus wel gehaald). In de bus besef ik pas dat ik in plaats van m'n jas een sjaal van de kapstok heb gegrist, en dat terwijl de temperatuurvoorspelling voor die dag zo rond de 13 graden ligt (we hebben het nog steeds over een maandag ergens in juli). Ik besef dat ik voor vandaag twee keuzen heb; kou lijden of een nieuwe jas kopen...

Eenmaal op kantoor lees ik dat er voor zo rond het middaguur complete herfststormen op het menu staan, ik besluit tot het kopen van een jas, mede gezien het feit dat ik aan het eind van de dag een stationsafspraak in Gouda heb en ik niet kan voorspellen of degene met wie ik een afspraak heb op tijd zal zijn.

De stad gaat in Den Haag op maandagochtend om 11.00 uur open dus om 11.15 vertrek ik, tussen de buien door, naar de kledingwinkels. Wonder o wonder al na 10 minuten loop ik tegen een schitterend uitverkoopje aan. Een geschuurd leren trenchcoat die ik echt niet kan laten hangen! Voordat ik tegen dit juweeltje aanloop heb ik al twee andere jassen gepast die me erg aanstaan. Een van die twee jassen was een groene katoenen zomerjas. Ook een juweeltje en ook weer belachelijk afgeprijsd. Uiteindelijk ga ik toch voor de leren trenchcoat, een lekkere jas voor voorjaar en herfst en perfect voor het huidige "gebrek-aan-zomer-weer". Ik laat in de winkel de kaartjes eraf halen zodat ik mijn nieuwe aanwinst gelijk aan kan. "Als ik de kaartjes er voor u afhaal mag u hem niet meer ruilen hoor mevrouw.." Beste winkeldame, of u nu de kaartjes eraf haalt of dat ik het zometeen op kantoor doe, dat maakt niet uit. Buiten is het koud en ik wil een jas aan. Gelukkig moest ze erom lachen en was ze het helemaal met me eens. Vertelde me zelfs nog dat ze vond dat ik een goede keuze had gemaakt :-) (ja, verkooptechnisch was ze echt klasse). Eenmaal terug op kantoor werd mijn jas uitgebreid bekeken, en goedgekeurd. Nee, voor die prijs kun je zo'n jas inderdaad echt niet laten hangen..

's middags op weg naar het station, ik lekker weggedoken in m'n warme jas, helemaal goed! Even uitgestapt in Gouda en mijn treinafspraak stond zelfs al onderaan de trap van het perron te wachten, dus scrapalbum was snel gewisseld, ik had op een haar na dezelfde trein weer in kunnen stappen. Volledig tot rust gekomen zit ik in de trein tussen Gouda en Utrecht een beetje m'n dag door te nemen, grinniken om m'n "jassen actie" en ook een beetje prakkizeren over die "toch ook wel erg leuke groene zomerjas.."

Eenmaal thuis show ik trots m'n nieuwe jas, ook Nuno vindt 'm mooi en een koopje. 's avonds hoor ik de weersvoorspellingen voor de volgende dag, zou het waar zijn...? Zouden we eindelijk iets wat op zomerweer lijkt krijgen..? Vanmorgen had ik er nog weinig geloof in dus lekker m'n warme leren trenchcoat aangetrokken, geen last van koude wind en lekker comfortabel. Eenmaal in de trein maakte ik me echter wel zorgen...stel nou dat het vanmiddag echt lekker warm weer wordt...loop ik daar in m'n warme herfstjas....misschien vanmiddag in m'n lunchpauze toch maar even kijken of die leuke groene zomerjas er nog hangt....

Die leuke groene zomerjas hing nog op exact dezelfde plek waar ik 'm gisteren had terug gehangen. Ik vond hem nog steeds leuk en heb 'm niet eens gepast maar ben er zo mee naar de kassa gewandeld.

En nu ben ik dus ontzettend blij en tevreden met twee jassen die ik voor een koopje op de kop heb kunnen tikken. Ik heb echt daadwerkelijk het gevoel alsof ik bakken met geld heb uitgespaard de afgelopen twee dagen. Maar......als ik maandagochtend wat eerder was opgestaan, gewoon m'n jas had aangetrokken in plaats van een sjaal omgedaan dan had ik zowel maandag als vandaag er niet over gepeinsd om een (laat staan twee!) nieuwe jas te kopen.

Wat ik me nu afvraag.....loop ik mezelf nu gigantisch voor de gek te houden of was dit gewoon een zeer gelukkige samenloop van omstandigheden??

zondag 20 juli 2008

De naaimachine

Uit de erfenis van Hanny, m'n schoonmoeder, kwam onder andere een naaimachine. Tijdens de eerste opruimwerkzaamheden in het huis had ik het ding al meegenomen. Nuno en Bart keken me ietwat meewarig aan toen ik aangaf wel interesse in de naaimachine te hebben. Hoewel ik redelijk creatief ben sta ik in de familie nou niet bepaald bekend als iemand die haar eigen kleren repareert, laat staan zelf maakt. De eerlijkheid gebied me te zeggen dat ik nog geen zoom kan leggen. Wat de heren echter niet konden weten is dat ik enige tijd daarvoor had gelezen en gezien wat voor een leuke dingen je kunt doen met een naaimachine op kaarten en scrap lay-outs.

Vandaag ben ik vol goede moed begonnen met het ontdekken van de naaimachine, wat nog een hele klus was. Overal haakjes en hoekjes waar de draad omheen, achterlangs of onderdoor moet. Gelukkig was mijn schoonmoeder iemand die altijd alles keurig bijhield en nooit iets weggooide. Allerhande briefjes met aanwijzingen en de complete originele handleiding van de naaimachine hebben me vandaag op weg geholpen. Terwijl ik zo bezig was heb ik zo nu en dan wel een bedankje naar boven gezonden voor de goede documentatie, de degelijke kwaliteit van de machine en de overload aan klosjes garen en spoeltjes die in de bijbehorende naaidozen zaten.
Ik vermoed dat Hanny vandaag bovenop haar wolkje de grootste lol om me heeft gehad, maar uiteindelijk is het wel allemaal gelukt!
De naaimachine in kwestie is een waar wonderapparaatje, ik kan er zelfs bloemetjes en letters mee maken!

Dit is natuurlijk helemaal leuk! Ik heb het flauwe vermoeden dat
mijn kaartjes en scrappagina's de komende tijd voorzien zullen zijn van een of meerdere genaaide details.
Al met al ben ik een tevreden mens, ik heb een naaimachine en ik kan naaien!

Hieronder twee van de kaartjes met "naaimachine details" die ik vandaag heb gemaakt.






zaterdag 19 juli 2008

Zomer 2008

En zo ziet de zomer van 2008 er blijkbaar uit....
Ik heb besloten dat ik me niets meer van de zogenaamde seizoenen aantrek. Ik heb een pot winterthee gezet, wierook en kaarsjes aangestoken. Her en der liggen in de woonkamer de plaidjes alweer waar ik lekker onder kan kruipen als ik met een boek op de bank zit. Ik vind het best zo, ga straks even in de trapkast kijken of ik ergens nog een fles Glühwein heb liggen.

Oh ja, en zomer....blijf maar lekker weg ook, je hebt je kans gehad en die heb je niet genomen. Wat mij betreft ben je niet meer welkom!
Ik ga de kerstballen afstoffen

Bezinningsdag

Op m'n werk zitten we volop in een reorganisatie. Alle reden dus voor een "bezinningsdag" oftewel een afscheid van de oude afdeling. Enkele van mijn collega's wonen in het pittoreske Zoetermeer en vonden dat het tijd werd dat wij ontdekten dat Zoetermeer meer is dan de slaapstad waar je 's morgens en 's middags zo snel mogelijk met trein of auto doorheen moet rijden op weg naar werk of op de terugweg naar huis.

En wat heb ik afgelopen donderdag allemaal geleerd over Zoetermeer....

* Ze denken dat Suske en Wiske er wonen (erg leuk citymarketing promotiefilmpje, helaas niet op het net te vinden.
Hier wel wat info erover)

* In Zoetermeer maken ze gewoon natuurgebieden op hun eigen puin en bouwafval.
Aangezien de aanleg van het park al ergens in de jaren 70 is begonnen zie je er niets meer van en is het een mooi landschap geworden met hier en daar leuke hoogteverschillen.

* Op het gebied waar ooit in Zoetermeer de Floriade gehouden werd ergens in de jaren 90 staan nu hele mooie huizen

* In het oude dorp van Zoetermeer zit een hele leuke
kookstudio

* Gelukkig gaat er twee keer per uur een trein vanuit Zoetermeer weer lekker terug naar Utrecht!

vrijdag 18 juli 2008

Naar het graf van Trudis

Afgelopen woensdag was Berthy, mijn moeder, op bezoek. In januari van dit jaar is Trudis, de enige zus van m'n moeder overleden en recent was het grafmonument geplaatst. Trudis woonde met haar vriendin in 't Goy, een klein dorpje net buiten Houten.

Woensdagmiddag dus met Berthy samen even naar de begraafplaats in 't Goy om het muuranker te bewonderen wat als grafmonument geplaatst is en natuurlijk te fotograferen

Vlak bij het graf is een bankje en daar hebben we samen geruime tijd in het waterige zonnetje gezeten, een beetje kijken naar het graf, het muuranker en de rondspringende konijntjes. Zo nu en dan wat herinneringen ophalend over Trudis. Zowel haar vele goede als ook haar slechte punten kwamen aan de orde. Zoals Trudis bij leven al de neiging had om de boel te willen regisseren zo deed ze dat ook die middag. Op de momenten dat haar mindere kanten aan de orde kwamen verdween de zon en begon het wat kil te worden en zodra haar warmte, creativiteit, gastvrijheid en al die vele andere goede eigenschappen aan bod kwamen scheen de zon uitbundig! Het is natuurlijk pure suggestie maar het was wel mooi om het zo te voelen. Het graf van Trudis ligt er mooi bij zo op de Beusichemseweg, voor mijn gevoel kan ze zo iedereen begroeten die de begraafplaats oploopt en ze spreekt vast en zeker zo nu en dan de konijntjes vermanend toe als die er een te grote bende van maken.


Vlak na het overlijden van Trudis heb ik aan de hand van het lied Oktoberkind (Liselore Gerritsen) een filmpje gemaakt voor de liefste tante