woensdag 31 december 2008

Oudjaarsoverpeinzingen

En toen was het al weer 31 december, wat gaat de tijd ontzettend snel naarmate je ouder wordt zeg! In alle kranten en tijdschriften zie je op het moment van die mooie jaaroverzichten. Bij sommige items heb ik zoiets van "oh ja, dat is waar ook", terwijl ik bij andere items zoiets heb van "goh, was dat pas dit jaar?" Dan lijkt het weer veel langer geleden dat het gebeurd is, en zo heb ik dat ook in mijn eigen leven

Ik ben dan toch wel weer zo'n standaardmens dat ik op de laatste dag van het jaar bedenk wat er allemaal gebeurd is de afgelopen 364 dagen. Het jaar was nog maar drie dagen oud toen mijn liefste tante overleed, het lijkt alsof het gisteren was. Datzelfde geldt voor het overlijden van mijn schoonmoeder zo'n anderhalve maand later.
In augustus van dit jaar ging Pippie onder het mes voor een sterilisatie, als ik me voor de geest probeer te halen hoe zielig en versufd ze was toen ik d'r weer ophaalde lijkt dat alweer veel langer dan een jaar geleden. Het was ook in augustus dat Nuno weer in een andere baan aan de slag ging, nu lijkt het alsof het nooit anders geweest is. Een warme Nederlandse zomer, tsja voor mijn gevoel is dat alweer bijna twee jaar geleden, (wonderlijk als je dan op de radio hoort dat het afgelopen jaar toch weer warmer was dan de jaren daarvoor)

Begin dit jaar kreeg ik van Nuno een waanzinnig verjaardagscadeau; autorijlessen, zoveel als ik nodig had om mijn rijbewijs te halen. Toen ik in januari met knikkende knietjes bij de rijschool stond voor de intake had ik niet kunnen bedenken dat ik 8 maanden later inderdaad in het bezit zou zijn van dit felbegeerde papiertje. Ik slaagde zelfs, dit tot grote opluchting van Nuno, in één keer!


In dit jaar heb ik het scrappen pas echt goed ontdekt, wat een leuke hobby. Ik heb wat workshops bezocht, me bij diverse forums aangesloten en leuke en gezellige contacten opgedaan. En last but zeker not least ben ik dit log begonnen.

En zo overpeins ik het jaar door, terwijl ik ondertussen de honden probeer te kalmeren want die zijn panisch voor vuurwerk. Wat heb ik in een jaar en een paar weken een bloedhekel gekregen aan die knallen zeg!

zondag 28 december 2008

Quote van het moment

Eind van het jaar;
ben je je zondes aan het overdenken?

Nee,
ik ben nieuwe aan het plannen

Paris je t'aime

Alweer terug uit Parijs, wat gaat de tijd toch snel. Vanmorgen om 10.00 uur zaten we nog op de rue des abesses met een kopje espresso en een croisantje en nu heb ik al drie vakantiewasjes gedraaid..

We hebben al met al erg genoten en waanzinnig goed weer gehad. Tot eerste kerstdag was het gewoon voorjaarsachtig, daarna bleef de zon wel schijnen maar begon ook een flinke vorstperiode, koud dus! Naast de echte "toerist dingen" ook gewoon op onze geheel eigen wijze door parijs gebanjerd, helemaal goed.

Ik had het lumineuze idee om op eerste kerstdag naar Disney te gaan omdat het dan vast wel rustig zou zijn, nou nee dus. Disney was erg leuk maar ook erg druk. Als je bedenkt dat ik er een bloedhekel aan heb om ergens in de rij te moeten staan is het nog een wonder dat we uiteindelijk binnen zijn gekomen. Je doet er gewoon een uur over om überhaupt binnen te komen!! Toch is Disney wel zo'n "je moet het een keer meegemaakt hebben" iets. Er heerst een sprookjesachtige sfeer en iedereen is blij en gezellig.

zaterdag 20 december 2008

Vanmiddag heb ik de laatste kerstkaarten gemaakt. Pfff op het laatst is het echt niet leuk meer om te doen hoor, vooral natuurlijk omdat er dan een "moeten" aan vast zit. Buiten het feit dat de kaarten anders te laat binnenkomen zijn we vanaf morgen lekker een weekje weg.

Dat weekje weg houdt ook nog eens in dat we de hondjes vanmorgen naar pension hebben gebracht. Het is voor het eerst dat ze het pension in gaan, dus ik vind het razend spannend en hoop zo dat ze het een beetje naar hun zin hebben. Vanaf het moment dat we thuis zijn na het wegbrengen van de hondjes vind ik het thuis zo vreemd leeg. Iedere keer als ik opsta kijk ik toch nog even of er geen hond achter m'n stoel of tussen m'n voeten ligt.

Morgen om deze tijd zitten wij in ieder geval lekker in Parijs. Gisteren heb ik bedacht dat we eerste Kerstdag naar Disney resort Paris gaan, dus ben heel benieuwd. Heb al een mini album in voorbereiding voor de trip naar Parijs maar misschien dat Disney nog maar een eigen albumpje gaat krijgen (ligt ook een beetje aan het weer, de drukte en mijn stemming als we daar zijn.
En als we thuis komen hebben we nog lekker een weekje vakantie. Ik denk dat die week gevuld zal zijn met hééél veel naar het bos met de hondjes, opruimen van m'n scrapkamer en scrappen van de Parijsfoto's.

Zo, dat was het voor nu. Ik wil iedereen alvast een hele fijne kerstdagen wensen. Ik hoop dat je de dagen kunt doorbrengen zoals je wilt en dat er niet te veel verplichtingen op je wachten. En als die er wel zijn; ach het is maar één maal per jaar kerst


zaterdag 13 december 2008

Joseph

Gisteravond zijn we naar de musical Joseph geweest. Een erg leuke, sprankelende show met veel vaart en de nodige humor.
Vooral de vertelster (zij vertelt het hele verhaal zingend, zware rol lijkt me dat maar ze doet het erg goed) heeft bij tijd en wijle erg humorvolle oneliners. Zo attendeert ze op een gegeven moment een speler op het feit dat hij met zijn verwijzing naar Jezus fout zit met de opmerking "nee joh, dit is nog het oude testamens, Jezus is weer een ander boek". Sommige humor is vrij banaal, zoals een farao die ineens als een Elvis imitatie over het podium gaat.
Aan het begin van de voorstelling ontdekte ik dat mijn Bijbelkennis toch niet zo beroerd is als ik altijd dacht. Ik bleek het bijbelverhaal van Joseph gewoon te kennen!

Quote van het moment

Het leven
Soms moet je even stilstaan om bewogen te worden

Stiekem toch een kerstboom

Omdat we volgende week naar Parijs gaan en pas na de kerstdagen terugkomen hadden we dit jaar afgesproken "geen kerstboom te doen". Misschien voor de gezelligheid wel een kerstster ofzo in de vensterbank maar verder niets.....
Op het moment dat we die afspraak maakten was het zelfs nog voor Sinterklaas, dus ik had nog niks geen last van kerstkriebels ofzo. Maar vorige week ineens had ik zoiets van bah, wat ongezellig, geen kerstboom, geen stalletje, gewoon niks.
Daarom ben ik gisteren als een razende door het huis gegaan. Eerst de boel opruimen en schoonmaken (rare gewoonte maar als ik iets in huis verander dan krijgt bij mij ook alles gelijk een grondige poetsbeurt) daarna de kerstspullen van zolder gehaald, bekeken wat ik dit jaar wil gebruiken en daarna naar het tuincentrum gereden om een boom en wat versiering te halen.
Ik was duidelijk niet de enige die deze vrijdagmiddag daarvoor bestemd had, het was druk maar ontzettend gezellig in het tuincentrum. Koek en zopie tentjes, zelfs een ijsbaan en natuurlijk de wereld aan kerstspullen!

Ik had vooraf niets tegen Nuno verteld dus die stond wel even vreemd te kijken toen hij gisteravond thuis kwam :-)



zondag 7 december 2008

Quote van het moment

De hond is het symbool van trouw.
Maar we houden hem wel aan de lijn.

Het was zo'n leuk lampje..

Een paar maanden geleden, tijdens mijn laatste tuinplanten-koop bezoekje aan het tuincentrum vond ik een leuk olielampje voor in de tuin. Leuk, als de dagen korter worden zo'n gezellig brandend lampje op de tuintafel dacht ik. Helaas stond bij het lampje niet vermeld dat het dingetje niet vorstbestendig was.

Na de eerste nachtvorst kwam er een leuk cracquele effect op het lampje. Grappig dacht ik nog, maar na de volgende vorstperiode viel het eens zo leuke lampje langzaam in duigen.

Helaas, ik geloof dat ik definitief afscheid moet nemen van mijn eens zo leuke olielampje.

zaterdag 6 december 2008

Knuffelleed

De knuffel van Pippie was echt te vies om aan te pakken en de gaten vielen erin. Dus uiteindelijk het ding vorige week maar in de prullenbak gedeponeerd. Om te voorkomen dat ze ineens "knuffelloos" zou zijn lag de nieuwe knuf al een weekje te acclimatiseren tussen de rest van de hondenspeeltjes.
En het leek er bijna op dat de overgang van oude naar nieuwe knuf goed zou gaan.

Totdat Kyra roet in het eten gooide....



Fokke en Sukke

Ieder jaar, zo ergens begin december maken de tekenaars van Fokke en Sukke een soort van tour door Nederland waarbij ze hun "het afzien van.." boekjes signeren en er een persoonlijke tekening in zetten. Nou heb ik een bloedhekel aan wachten en een nog grotere hekel aan in een rij staan maar voor deze heren maak ik graag een uitzondering!

Omdat het al het derde jaar is dat ik naar een signeersessie van de heren ga weet ik ondertussen dat je beter een klein half uur van tevoren al bij de signeertafel kan gaan staan. Dan sta je wel met een paar andere idioten een beetje te niksen bij zo'n tafel maar dat is veel minder erg dan ergens achteraan in een rij aansluiten die zo ongeveer door de hele winkel loopt. Dus ook dit jaar stond ik zo rond 14.40 uur in de boekwinkel bij de signeertafel. Goed uitgemikt want er zijn maar drie mensen voor me. Tien minuten later is de rij al aardig gegroeid en beginnen de overige klanten in de winkel door te krijgen dat hier iets staat te gebeuren. Sommigen zijn blij verrast als ze doorkrijgen waar op gewacht wordt en sluiten direct in de rij aan. Eén mevrouw vindt het complete onzin en ze verteld dat dan ook uitgebreid aan de mensen die vooraan in de rij staan. De dame verwacht waarschijnlijk helemaal geen antwoord op haar opmerking dat ze niet van plan is een uur in de rij te gaan staan voor zo'n tekeningetje. Toch kan ik het niet laten en dus zeg ik haar dat ik d'r groot gelijk geef. Een mens moet prioriteiten stellen in het leven. Boos kijkt de mevrouw me aan en vinnig zegt ze "ja, jij hebt makkelijk praten, jij staat lekker vooraan..."
Vervolgens loopt ze gepikeerd weg en grinnikt de rij.

En zoals ieder jaar was het ook deze keer het wachten waard.





He he, dat hebben we ook weer gehad :-)

Alle Sinterklaas drukte is voorbij dus de hoogste tijd om weer eens wat te schrijven! Zoals elk jaar ben ik natuurlijk weer veel te laat begonnen met het verzinnen van Sinterklaascadeautjes en -gedichtjes waardoor ik de afgelopen paar dagen continue de angst had dat ik niet op tijd klaar zou zijn. Uiteindelijk was ik natuurlijk toch ruim op tijd klaar, maar ik zou willen dat ik eens leerde om wat eerder te beginnen met dit soort dingen.

maandag 24 november 2008

Stiekeme lol met de Donald Duck

De afgelopen week geleden kocht ik in een vlaag van jeugdsentiment weer eens een Donald Duck. Wat heb ik vroeger genoten van dat blad en wonder boven wonder, ook nu zat ik nog steeds te smullen van de belevenissen van Donald, de neefjes, Mickey, Goofy en al die andere bewoners van Duckstad. Omdat ik het zonde vind om zo'n blad als ik het uit heb zomaar bij het oud papier te gooien zoek ik meestal een leuke bestemming. Deze keer was die bestemming het rookhok op kantoor. En zie; daar gebeurt ineens iets wonderlijks.

De Donald Duck heeft duidelijk een grote aantrekkingskracht op de heren collegae, er is alleen enige schroom om het blad te lezen. Daar waar men altijd openlijk in de gratis treinkrantjes en de opiniebladen staat te lezen wordt de Donald Duck iedere keer als er iemand binnenkomt toch maar snel onder een krant weggeschoven. Sommigen zijn wat inventiever en vouwen de krant zo om het stripblaadje heen dat het lijkt alsof men zeer geïnteresseerd de krant aan het lezen is, maar ondertussen...

Op zich weet men niet hoe het stripblaadje in het rookhok is beland, en als ik dat gehannes zo zie dan lig ik inwendig helemaal in een deuk. Nooit geweten dat enkel het neerleggen van de Donald Duck me zoveel lol op zou leveren. Ik vraag me af wat er zou gebeuren als ik er een playboy ofzo neerleg.


zondag 23 november 2008

Quote van het moment

Het is tijd om je gras te maaien als ze op het weerbericht zeggen dat er 40 cm sneeuw is gevallen, maar jouw gazon er nog altijd groen uitziet.

Dan maar een stukje schrijven..

Vanmorgen besloot de dimmer van de lamp boven de eetkamertafel ermee op te houden. Dit soort dingen gebeurt altijd op een dag dat de winkels niet open zijn (ja, in Utrecht zijn de winkels gewoon gesloten op zondag) en je er dus niet even subiet op uit kunt voor een nieuwe dimmer (en nee, wij zijn niet zo technisch dat we zo'n dimmer even openschroeven om te bekijken wat er los danwel loos is). Op zich is geen licht bij de eetkamertafel natuurlijk best gezellig, dineren bij kaarslicht enzo, ware het niet dat wij niet aan de eetkamertafel eten (dit gebeurt hier standaard op de bank voor de tv) maar dat de eetkamertafel wel het middelpunt is van al onze andere activiteiten. Hier zit ik te lezen, te scrappen en te computeren. Lichte paniek dus, aangezien het deze winterachtige herfstdagen al zo rond een uur of 14.00 te donker wordt om zonder licht te zitten. (is het je trouwens opgevallen dat het tegenwoordig in de lente zomer, in de zomer herfst en in de herfst winter is? Nu dus maar hopen dat het in de winter lente wordt!)

Al met al is het me gelukt om een spread voor een cj af te ronden, maar daarna moest ik het toch echt opgeven. Ik had natuurlijk boven op mijn eigen kamer kunnen gaan zitten, maar ja dat is ook zo ongezellig, dus heb ik maar een staande lamp van mijn kamer boven gehaald en zo zit ik nu gezellig aan een ietwat schemerige tafel dit stukje te typen.

De sneeuw van vandaag is helemaal fantastisch! In eerste instantie bleef het niet liggen maar later op de dag kwam dat helemaal goed. Kyra en Pip vonden al die nattigheid die blijft liggen helemaal niets.

Mag ik alsjeblieft weer naar binnen??

Kyra trok later wel wat bij toen ze doorkreeg dat sneeuwballen toch wel heel wonderlijke dingen zijn..vrouwtje gooit iets naar me toe en op het moment dat het de grond raakt is het ineens weg, dat is vreemd!

De sneeuw bleef helaas pas echt liggen toen het al vrij donker was buiten. Ik heb toch nog geprobeerd een paar foto's ervan te maken want je weet nooit wanner het weer gaat sneeuwen in dat gekke kikkerlandje van ons. De vorige sneeuw was trouwens in april, met Pasen!

Ik hoop wel dat morgenochtend deze fantastische sneeuwmassa als sneeuw voor de zon is verdwenen. Ik heb namelijk geen sneeuwbestendig schoeisel passend bij mijn kantoorkleding.

Liefs,
Elvy

zaterdag 22 november 2008

Quote van het moment

De meeste verzamelaars lijken op mensen die kersen eten: ze beginnen met de beste eruit te pikken, maar op den duur eten ze alles

Verzamelaarsbeurs

Vandaag zijn we naar de grote verzamelaars- en platen en cd beurs geweest. Zoals we de laatste jaren steeds doen nemen Nuno en ik in de Jaarbeurshallen afscheid op de grens tussen de verzamelaars- en de platen en cd hallen. Hij duikt vervolgens onder in de platen- en cd's en ik struin de kramen met verzamel- en curiosaspullen af. Ik ben dol op deze beurs, niet alleen omdat ik er altijd wel wat leuks vind maar vooral om het mensen kijken.

Het leuke aan de mensen op zo'n verzamelaarsbeurs is dat niet alleen de kopers maar ook de verkopers zo dol zijn op hun spullen. Naar mijn idee zijn de verkopers soms zelfs zo dol op hun spullen dat ze deze eigenlijk helemaal niet kwijt willen. Zo kan het op de beurs gebeuren dat je iets wilt kopen bij een kraam maar dat de verkoper in geen velden of wegen te bekennen is. Navraag bij de naburige kraam leert me dat de standhouder zelf even aan de wandel was omdat ze gehoord heeft dat er in een andere hal iets erg interessants wordt aangeboden. Gelukkig is de buurman standhouder genegen mijn betaling aan te nemen, ik neem aan dat m'n vertrouwen in de beste man niet beschaamd is.
Sommige mensen sparen de meest afzichtelijke dingen en tellen er ook nog een kapitaal voor neer. Zo zag ik vandaag een mevrouw met een kleinood bij een kraam staan en voor mijn gevoel straalde de kitsch ervan af, de verkoopster meldt echter zonder blikken of blozen dat voor het stukje kitsch toch minstens 75 euro neergeteld moet worden. De koopster in spé is duidelijk niet zo'n grote liefhebster dat ze dit bedrag ervoor over heeft en dus legt ze, in zichzelf mompelend, het gekleurde glaswerk weer terug op de tafel. De verkoopster voelde zich duidelijk "aangemompeld" en reageert met een vinnig "tsja, het is maar net wat uw portemonnee verteld wat verstandig is". Tsja, ook liefdevolle verzamelaars kunnen soms venijnig zijn.

Zelf heb ik vandaag met een scrappersoog over de beurs gelopen. Ik was namelijk op jacht naar kant, en gezien het groeiend aantal "brocante" kramen kon ik mijn hart ophalen. Elk jaar staat er een kraam uit België, met de mooiste oude meuk aan stofjes, knoopjes, kantjes en dergelijke. Ik heb geen idee wat de gemiddelde verzamelaar ermee doet maar mijn scrappershart wordt er helemaal warm van. Daarnaast heb ik ook nog een aantal plastic LP- en single hoezen gekocht. Een LP is namelijk 12 x 12 inch, dus de plastic hoezen zijn ideale page protectors voor in een zelfgemaakt album. Ditzelfde geldt voor singles (7 x 7 inch) Voor 2 euro neem ik en passant ook nog maar 40 stukjes grijsboard van 7 x 7 inch mee. Aan het eind van mijn rondgang tref ik een kraam met allerlei troep, op die kraam vind een mapje met diverse oude "noodrantsoen-bonnen". Dus nu ben ik de gelukkige eigenaar van diverse bonnen uit de Tweede Wereldoorlog en van benzinebonnen uit de jaren 70! Ik heb nog geen idee wat ik ermee ga doen, maar ze zullen vast nog wel eens van pas komen.
Na een paar uur tref ik Nuno weer ergens tussen de stripboeken. Ook hij is tevreden met zijn buit en laat me allerlei singles en lp's zien waarvan ik echt 100% zeker ben dat hij ze al heeft. Voor de zoveelste keer begint hij me uit te leggen dat er een essentieel verschil is tussen een mono en een stereo lp, en dat de lp die thuis staat een Engelse persing is en dat de zojuist aangeschafte schat een Amerikaanse persing is waarbij het zevende en het laatste nummer net even anders zijn dan bij alle andere zelfde lp's die ooit zijn uitgebracht. Ik luister geduldig en prijs me gelukkig met het feit dat we allebei zo'n leuke hobby hebben.

Al met al dus een geslaagde dag, grappige situaties meegemaakt, leuke conversaties gehoord en als bonus nog een paar mooie items op de kop getikt.

vrijdag 21 november 2008

Quote van het moment

Aan iedereen die pretendeert tussen de regels door te lezen: daar staat niets!

dinsdag 18 november 2008

Samen snoepen

Als wij klaar zijn met eten en de borden in de vaatwasser zijn gezet is het tijd voor een hondensnoepje. De laatste tijd kregen de honden toch ongemerkt steeds meer en steeds grotere kluifjes. Je kent dat wel, bezig met koffie te maken, even een doekje over het aanrecht en het gasfornuis en onderwijl stop je weer een bullepeesje, pensstaafje en stukje long in die smachtende hondenbekkies.
Op een gegeven moment drong het tot mij door dat we de hondjes aan het vetmesten waren en dat het krijgen van een kluifje geen feest maar een gewoonte geworden was.

Ik heb subiet de rem gezet op deze gedachteloze toestop acties en van het snoepje na het eten weer een feest gemaakt.
En zo zitten we dus elke avond gezellig samen in de keuken op de grond kleine pens trainertjes te snoepen.

De hondjes blijken deze aandacht en kleine snoepjes véééél leuker te vinden dan die gedachteloos toegestopte hompen snoep. En ik trouwens ook!
(en ja, de keukenvloer moet nodig weer gedweild worden)

maandag 17 november 2008

Quote van het moment

Als je je met de stroom laat meevoeren kijk dan wel een beetje uit bij het afvoerputje.

Proeflapjes

Als ik nieuwe verfjes, inktjes of stempels heb dan wil ik daar meestal zo snel mogelijk mee aan de slag. Beetje experimenteren met de (on)mogelijkheden van de nieuw aangeschafte spulletjes of van de her en der opgedane technieken.
Dit resulteert bij mij meestal in een stapel "proeflapjes". Maar ja, naarmate ik meer dingen lees (en koop) komen er ook steeds meer experimenten en dus proeflapjes bij. Daarom heb ik bedacht dat mijn proeflapjes verwerkt kunnen worden op kaartjes. Lumineus idee natuurlijk, maar wat doe je daarna met die kaartjes?

En daar heeft ene Karin nou de ideale oplossing voor bedacht; de sent a birthdaycards blog. Deze blog is echt helemaal leuk. Zodra er weer verjaardagen aankomen krijg ik een mailtje en kan ik, afhankelijk van de tijd die ik heb, graven in mijn voorraad of nieuwe kaartjes maken.

Afgelopen weekend had ik weinig tijd om te scrappen maar wel tijd om kaartjes te maken. Ik had nog een paar proeflapjes liggen met stempels, probeerstels met m'n inktense potloden en nog wat "inkt- en glimmermist probeersels". De kaartjes links op de foto heb ik vandaag naar respectievelijk Amerika en Engeland gestuurd. Het meest rechter kaartje gaat deze week naar iemand in Nederland.


zaterdag 15 november 2008

Peper(ge)noten

Eindelijk is het dan zover, Sinterklaas is sinds vandaag in het land. Hoewel de pepernoten al sinds september in de supermarkt liggen heb ik me weten in te houden. Een paar jaar geleden, toen ik me begin november al zo misselijk aan pepernoten en marsepein had gegeten dat ik op het moment van de intocht van Sinterklaas geen pepernoot meer kon zien heb ik met mezelf deze afspraak gemaakt. Ik mag pas aan de pepernoten als de Sint écht in het land is.
Vanmiddag stortte ik dus juichend een zak met strooigoed leeg in een bakje. Het grote genieten kan beginnen!
Het bakje staat gezellig op tafel en zo nu en dan pak ik tijdens het langslopen een pepernoot, hm...lekker! Later op de middag lekker even de kranten lezen met een kopje thee, het bakje met pepernoten staat gezellig naast me.
In gedachten complimenteer ik mezelf ermee dat ik heb gewacht tot de juiste datum, nu zijn ze lekker en blijf ik ze op z'n minst tot 5 december ook nog lekker vinden.

Er is echter één ding wat ik niet zo goed heb aangepakt, ik heb namelijk maar één zakje gekocht







donderdag 13 november 2008

Quote van het moment

Het leven
Wat doe je; laat je je vermaken of maak je er zelf iets van?

Loesje
(ja, ik heb vooruit gekeken op de kalender)

Okay, waar is de verborgen camera?

Op woensdag ben ik altijd vrij. Zalig zo'n dagje lekker voor mezelf. Gisteren ben ik even de stad in geweest en toen ik langs de kledingwinkel SPS liep viel mijn oog op een kledingrek met daarboven een groot bord "€ 25,00". Laat op dat kledingrek nou precies de rok hangen die ik al een tijdje zocht!
Ik wandel naar binnen, bekijk achteloos de rokken op het rek, ja hoor mijn maat hangt er nog tussen. Onderweg naar de paskamer ook nog maar een vest meegenomen, eigenlijk boven m'n budget maar in combinatie met de rok toch een leuk setje om te passen. Bij de SPS in Utrecht hebben ze in de paskamers geen passpiegels, dus ik moet het hokje uit om te kijken hoe de rok staat. Ik haat dat, vooral omdat mijn benen niet voorbereid waren op een rokken-pas-sessie (lees; iets te duidelijk zichtbare stoppels!). Gelukkig blijft het winkelmeisje op gepaste afstand en zit de rok als gegoten.
Het vest is een ander verhaal, gewoontegetrouw trek ik voor bovenkleding meestal een wat grotere maat uit het rek (brede schouders), maar deze maat is iets te groot. Omdat ik het vest toch wel erg leuk vind wandel ik in spijkerbroek en t-shirt de winkel door om het vest om te ruilen voor een kleinere maat. Helaas voor mij (en gelukkig voor mijn portemonnee) kent dit vest slechts twee maten "te klein of te groot". Klaar met passen doe ik de gordijnen van het pashokje open en wil ik mijn spullen bij elkaar pakken om de rok af te rekenen. Op dat moment komt het winkelmeisje naar me toe samen met een Engels sprekende man. Of ze me een vreemde vraag mag stellen. Nou wordt ik altijd vrij nieuwsgierig van vreemde vragen dus antwoord ik bevestigend. Wat blijkt, de Engels sprekende man wil een bloesje en een bustier voor zijn vrouw kopen maar hij weet haar maat niet. En laat hij nou stom toevallig mij in de winkel hebben zien lopen in mijn t-shirtje, volgens hem heb ik exact hetzelfde figuur als zijn vrouw, dus welke maat ik van boven heb. Slik...., zo'n vraag stel je een dame toch niet! Even heb ik zoiets van "word ik hier in de maling genomen of is dit serieus.." Ik besluit op de vraag in te gaan en verschaf de gevraagde informatie. De verkoopster, de man en ik staan met een zwart bloesje en een bustier te kijken of het mij zou passen. Het bloesje wordt tegen mijn rug gehouden, de bustier rond mijn taille en ribbenkast en we twijfelen en twijfelen. Ik besluit voor mezelf dat als ze me vragen om de kledingstukken aan te trekken ik ga vragen waar de verborgen camera hangt want het wordt steeds meer een klucht. Gelukkig, of misschien ook wel helaas, komen we er uit zonder dat mij gevraagd wordt de kleding ook daadwerkelijk aan te trekken. Ik word vriendelijk bedankt en ik wens de man een vrouw die blij zal zijn met de keuze. Daarna reken ik af en verlaat de winkel, bij mezelf denkend "dit is een leuk stukje voor m'n blog".

zondag 9 november 2008

Quote van het moment

Daarom hebben auto's een bumper en potloden een gummetje; mensen maken nu eenmaal fouten

Eigenlijk té erg

Wat doe je op een koude winderige zondag. Je hebt verder geen afspraken of andere verplichtingen en je weet dat er in je woonplaats een hele leuke hobbybeurs gehouden wordt. Je weet dit omdat je er afgelopen woensdag al naar toe bent geweest.....
Dan ga je dus gewoon nog een keer om alsnog al die dingetjes te kopen waarvan je sinds woensdag al spijt had dat je ze niet meegenomen had!

De rest van dit jaar mag ik van mezelf helemaal niets meer kopen op scrapgebied, maar dat heb ik er wel voor over want ik heb genoten vandaag!

Ik ging vooral voor het A4 cardstock en voor een groot acrylblok (sommige stempels die ik woensdag heb gekocht waren te groot voor de blokken die ik had.) De inktense potloden van Derwent stonden woensdag al op m'n lijstje maar toen vond ik ze nergens, vandaag gelukkig wel! Onder de potloden liggen twee ontzettend handige opbergdingetjes voor brads en eyelet. Deze vond ik met dank aan Monique!

Al met al ben ik een tevreden en gelukkig mens

Quote van het moment

Geluk is erg onwiskundig;
Je moet het delen om het te vermenigvuldigen!

vrijdag 7 november 2008

woensdag 5 november 2008

Luilekkerland

Vandaag ben ik naar de Kreadoe geweest. Het spande er nog even om, want gisteren lag ik met koorts op bed. Vanmorgen was ik koortsvrij en voelde ik me redelijk. Ik loop nog wel gigantisch te snotteren en te hoesten en proesten, maar ik had zoiets van "ik probeer het gewoon". En dat werkte redelijk goed uit. Gewapend met zakdoekjes, ibuprofen, anta flu, een flesje water en twee pakjes evergreen ging ik op pad om stipt om 10.00 uur voor de deur van de beurs te staan.

En het was leuk! Het was een waar luilekkerland voor "papier- en stempelverslaafden" als ik. Ik heb er uiteindelijk tot een uur of twee rondgelopen en ik ben niet één keer het beursterrein afgeweest omdat ik zo nodig een sigaret wilde roken (komt natuurlijk ook een klein beetje door de keelpijn, maar toch!). Wat ik wel een nadeel vond was dat de stands niet geclusterd stonden, dus tussen alle borduurgarens, quilt- en poppenmaakkramen moest ik speuren naar de scrap- en stempelstands. Ik heb aardig wat wensen van mijn lijstje kunnen verwezenlijken en ik kan de rest van de maand zo ongeveer geen cent meer uitgeven, dus dat zegt genoeg.
Eenmaal thuis had ik alsnog spijt van een aantal dingen die ik toch niet gekocht had, bijvoorbeeld uit verkeerde zuinigheid. In eerste instantie had ik me bedacht dat ik dan zondag nog maar een keer naar de beurs moest. Uiteindelijk heb ik mijn verstand laten gaan boven mijn hebberigheid, ik ga zondag dus niet nog een keer. Maar of ik eind van de maand de beurs in Rijswijk oversla is nog maar de vraag......
Ik heb voor de aardigheid toch ook nog maar wat foto's gemaakt van mijn buit.