zondag 25 juni 2017

Quote van het moment


Maar dat wist je vast al.


Facebook juweeltje

In mijn reanimatieblogje had ik het al even over facebook. Mooi medium, maar soms te vluchtig. Vooral als er een juweeltje van een reactie komt op een bericht.

Dat juweeltje kwam onlangs van mijn nicht Mariëlle. Filosofische bescheiden geest, maar oh wat kan ze soms mooi uit de hoek komen. Jammer om dat te laten verdrinken in het sociale mediageweld.

Ik berichtte over domme duif die door de open balkondeur naar binnen was gewandeld om zich vervolgens in de woonkamer te pletter te vliegen tegen het raam. Zoals te doen gebruikelijk bij fb geen woord over de "lichte" paniek die ik zelf ondervond tijdens mijn vruchteloze pogingen de duif te redden van de ondergang cq mijn woonkamer te redden van een aanval "duif".


Geweldig toch, om te kunnen bedenken dat het de wil van de duif was om onder een blauw handdoekje te eindigen...

Zo'n reactie verdient gewoon een extra plekje op het wereldwijde net

zaterdag 24 juni 2017

Pure vleierij


Ik ben een sucker voor vleierij, geef mij een compliment en ik ga me ernaar gedragen, zo eenvoudig is het. En als ik er drie keer binnen twee weken op wordt aangesproken dat mijn blogjes worden gemist, terwijl verdorie het laatste blog al meer dan een jaar geleden is en ik eerder nooit werd aangesproken op het voorgenomen stilzwijgend laten verdwijnen van dit stukje www...tsja, dan gaat er iets pruttelen. Tel daarbij op dat ik al meer dan een jaar onbewust een plekje zoek voor mijn belachelijke fascinatie (waarover straks meer) en je hebt de reden van deze reanimatiepoging.

Feestboek is ook voor mij de plek waar ik even snel mijn "wtf" momentjes deel, maar ik merk dat dat steeds minder wordt. Ik post heel gericht in een paar groepen en zo nu en dan meer algemeen. Maar zoals met alles in het leven; je krijgt wat je geeft...dus weinig enthousiasme voor het gepruttel van anderen genereert automagisch weinig enthousiasme voor mijn gepruttel. Niet erg; maar soms voelt het ondanks alles toch wat zielig zo'n fb berichtje met slechts drie likes ofzo. Of nog erger; alleen enthousiaste reacties van mensen die je niet kent, maar die dan bevriend blijken te zijn met de persoon die je in je bericht hebt getagd!
Mede daarom op dit blog nog altijd niet de mogelijkheid om te reageren, hoera!

Ok, waar we naar toe gaan, geen idee maar nu even over op mijn fascinatie...

Het IKEA krukje!

Ik heb 'm ook 











en al een aantal jaar valt me op dat iedereen 'm heeft. Hij is te zien in tv programma's, op funda (vooral vééél op funda) maar ook Riviera Maison heeft het IKEA krukje, kijk maar....

Je denkt dat het een Riviera Maison krukje is, maar eigenlijk is het gewoon een IKEA krukje (althans, voor mij dan). Soms verdenk ik het IKEA krukje er wel eens van dat het stiekem de wereld over wil nemen. Ga er maar eens op letten, het is overal!

En gewillig als ik ben, ga ik graag met het IKEA krukje mee.

vrijdag 12 februari 2016

Cookies!

Ik denk dat ik net als de rest van internettend Nederland me suf erger aan die stomme verplichte cookie meldingen die je voor je snufferd krijgt op het moment dat je een nieuwe site bezoekt. Nu heb ik de onhebbelijke gewoonte om eens in de zoveel tijd op mijn manier m'n sporen te wissen op het internet middels het leegmaken van mijn browserhistory. Gevolg is dat je dan weer overal die gezellige cookie meldingen krijgt. En vandaag zag ik er ineens één bij een regionale Haagsche nieuwspagina die me deed glimlachen :) Ik pleit voor meer van dit soort grapjes.

Klik op de afbeelding en lees de laatste regel van de cookie melding!

woensdag 3 februari 2016

De onzichtbare kant van beleid

Uit nieuwsgierigheid keek ik even naar de stand van zaken rond een kwestie waar ik iets van een jaar geleden mee bezig was. Parlementaire behandeling loopt op z'n eind, betreffend wetsvoorstel is op een haar na afgerond en het ziet er naar uit dat de wet wordt aangenomen.

En net voordat ik tevreden glimlachend achterover wil leunen valt mijn oog op de formulering "......is bewust breed geformuleerd". Spontaan barst ik in lachen uit.

Geen mens die dit leest zal weten hoeveel moeite, overleg, discussie en overredingskracht het me heeft gekost om deze "bewuste brede formulering" tussen de desbetreffende oren en daarmee in de desbetreffende stukken te krijgen.

"bewust"? me hoela!

En ineens besef ik me dat juist dit onzichtbare deel van mijn werk me de meeste voldoening geeft.


donderdag 31 december 2015

Laatste dag van de Top2000 blogparty

De laatste dag van de top2000 betekent ook de laatste dag van 2015. Ik ga me niet verliezen in allerlei beschouwingen over het afgelopen jaar. Laat ik het er op houden dat ik veel geleerd heb en dat ik benieuwd ben naar wat 2016 voor me in petto heeft.

Ik wens iedereen een fijne en vooral veilige jaarwisseling en vooral heel veel gezondheid en geluk in het komend jaar.

En zolang de dame blijft lachen komt alles gewoon op z'n pootjes terecht.


woensdag 30 december 2015

30 december, de blogparty voor de top2000 is in volle gang.

Nog één dag en dan beleven we alweer de laatste dag van 2015. Wat is het snel gegaan!
Vandaag staat in de top2000 "dansen op een vulkaan" van de Dijk op het programma. Het is nummer 403 van de lijst.
Op sommige momenten afgelopen jaar had ik echt het gevoel dat we met zijn allen op een vulkaan aan het dansen waren, vandaar dat ik dit jaar deze maar eens heb uitgewerkt.